De kunst van het converseren (1)

We vertalen The Art of Conversation: Twelve Golden Rules van Jospehine Turck Baker (1902). Het eerste hoofdstuk behandelt de eerste gouden regel: Laat onnodige details achterwege.
 

Gouden regel nummer I: Vermijd onnodige details

Josephine Turck Baker (vert. Wouter van der Land)
 
 
hij Wist je dat ik altijd interessant vind wat jij zegt?
zij Dat is omdat we zulke goede vrienden zijn.
hij Niet helemaal. Ik denk dat het is omdat je nooit uitweidt over details.
zij Dus iemand is interessant als gesprekspartner naargelang het weglaten van details?
hij Onnodige details.
zij In herinner me, dat toen ik vrienden bezocht die ik jaren niet had gezien, mijn gastvrouw tegen mij zei: »Al sinds uw aankomst probeer ik te achterhalen waarom u zo'n interessante gesprekspartner bent. Mijn conclusie is dat dit komt doordat u onnodige details achterwege laat.« Dit voelde als een groot compliment van mijn gastvrouw.
hij Ja, maar een die je verdient. Kijk, zelfs bij het vertellen over deze gebeurtenis was je direct. Een saai persoon zou zijweggetjes zijn ingeslagen en ontelbare en irrelevante details hebben genoemd. Zelfs als je het zou willen, zou jij denk ik niemand kunnen vervelen.
zij Ik denk dat het mij wel lukt. Let op: »Een aantal jaar geleden – precies vier jaar geleden … afgelopen juni, nee, het was pas drie jaar geleden, want ik herinner me nu dat ik vier jaar geleden niet op de reünie van mijn college was, en dus moet het drie jaar geleden zijn geweest – was ik te gast bij een van mijn jaargenoten, ik bezocht de jaarlijkse reünie voor alumni van ons college – bijna elk jaar ga ik naar de reünie van ons college – en in dit geval was ik de gast van een van mijn jaargenoten. Zij had de bijeenkomsten niet bezocht en dus had ik haar een aantal jaar niet gezien, minstens vijf jaar niet, en … «
hij Excuses voor mijn interruptie, maar je bent geslaagd.
zij Als vervelend persoon?
hij Nee, als imitator. Je had actrice moeten worden.
zij Ja, ik denk wel dat de Natuur mij daarvoor heeft voorbestemd en ik had actrice kunnen worden. Sterker nog, ik vind het meestal moeilijk om niet te acteren, dat wil zeggen, ik vind het lastig om mijzelf te zijn.
hij Zoals Sensational Tommy in Tommy and Grizel?
zij Ja, tot op bepaalde hoogte.
hij En waarom ben je geen actrice geworden? Was het omdat je niet wist dat je talent had?
zij Om een omgekeerde reden. Ik bezat zoveel talenten dat ik – zoals de vrouw in Moeder de Gans – nauwelijks wist wat ik moest doen.
hij Dat klinkt bescheiden. Je zou waarschijnlijk een groot actrice zijn geworden.
zij Het zou kunnen van niet. Weet je, met een talent begiftigde mensen lijken soms het beste dat het leven te bieden heeft te missen.
hij Ik heb besloten dat je interessant bent, niet omdat je geen zijpaden betreedt, maar omdat je een ongelofelijke eigendunk hebt. Je lijkt je volledig bewust te zijn van wat je in huis hebt. Dat is verrukkelijk.
zij Mijn talent of mijn eigendunk?
hij Beide.
zij Ik weet zeker dat wanneer een ander over mijn talenten zou beschikken, ik niet zou aarzelen om daar over te spreken. Waarom zou ik dan niet over de mijne spreken?
hij Zo kun je er ook naar kijken. Dus als ik je zou zeggen dat je heel getalenteerd bent, zou je neem ik aan zeggen: »Dank je, dat vind ik ook« — of iets in die trant.
zij Ja, ik denk dat ik zo zou moeten reageren. Waarom zou ik dat niet doen? Waarom zou ik mijn talenten niet erkennen en er dankbaar voor zijn?
hij Nou, weet je, wanneer iemand een compliment krijgt, zal hij geneigd zijn om het als vlijerij te beschouwen en het als zodanig te behandelen; of hij zal zijn gedachten verzwijgen, wanneer hij denkt dat de lof verdiend is.
zij Ja, maar dat leidt maar tot onoprechtheid. Hoe dan ook, we zijn ver van ons onderwerp verwijderd. We vroegen ons af waarom sommige mensen »vervelen« en andere niet. We hebben besloten dat men in geen geval in te veel detail moet treden.
hij Details zijn desastreus. Wanneer iemand beleefd is, zal hij belangstelling die hij niet heeft veinzen. Vaak zal hij echter met een afwezige blik verraden dat de details hun dodelijke werk hebben gedaan. Ik zie dat jij altijd geïnteresseerd lijkt, zelfs wanneer de verteller van de hoofdweg is afgedwaald naar eindeloze zijweggetjes.
zij Ik lijk geïnteresseerd omdat ik dat ben, omdat ik voortdurend oplet om te zien hoe hij terugkeert naar de hoofdweg. In de meeste gevallen merk ik echter dat hij nooit terugkomt. Hij is in zulk een labyrinth verdwaald, dat in vergelijking de tuin van Versailles en het doolhof van Hampton Court niets voorstellen; en net zoals deze wereldberoemde netwerken een soort aantrekkingskracht hebben op nieuwsgierige mensen, zo vind ik het interessant om te volgen hoe een vervelend persoon van de ene naar de andere ingewikkelde passage gaat in zijn poging om een uitweg te vinden. Maar ik moet hem aan zijn lot overlaten, want anders zal ook ik in een doolhof verdwalen en het zicht op de hoofdweg verliezen.
hij De gouden regel nummer I is dan dus: Laat onnodige details achterwege. Ik zal proberen om deze regel te onthouden en van het belang ervan te profiteren.

 
 

De les

»Laat onnodige details achterwege« lijkt me een uitstekende les. De dialoogvorm van dit boek is ook interessant. Bovenstaand eerste gesprekje is niet heel geloofwaardig, maar onderhoudend.

 
 
——————
Verantwoording

Literatuur
Jospehine Turck Baker, The Art of Conversation: Twelve Golden Rules, 1902