Wanneer je iemand live interviewt, geeft je dat de mogelijkheid om de locatie en je gesprekspartner te beschrijven. Het citaat hierboven is een openingszin waarin Anthony Bourdain beide doet en ook nog zichzelf opvoert. Wat is precies zijn techniek hier?
Anthony Bourdain was een bekende en goede maker van reisprogramma’s over eten, maar ook een stilistisch bedreven schrijver. Hij noemde literaire voorbeelden van het kaliber Faulkner, herinner ik mij. Hij gebruikt hier een lange complexe zin die je inderdaad eerder in een roman verwacht dan in journalistiek werk. Het is een beschrijving van een openingsscène met een vrouw die uit het raam staart. Het begin met een persoonsnaam is ook een romantechniek. Is dit ook in het Nederlands mogelijk? Min of meer letterlijk en de zin volgend vertalend, krijg je:
Nicolette van Woerden, 38 jaar oud, staart met een bewegingloos gezicht door de klapdeuren van Vichy, haar restaurant op de Amsterdamse Zuidas, nadenkend over mijn vraag: “Hoe anders is de cultuur in de restaurantkeukens nu, dan toen je als restaurateur begon? ”
De zin werkt niet goed in onze taal, maar het staren is een mooi beeld. Het beginnen met een eigennaam is ook iets om eens uit te proberen.